روی پل عابر پیاده سیدخندان دم غروب پسری می ایستد و ده ها عنوان فیلم روز را بساط می کند و عابران وسط صدای بوق و هوای پردود می ایستند به ورق زدن دی وی دی ها توی جلدهای زرورقی و سوال پیچ کردن پسرک.

نمی دانم روزانه چند تا فیلم می فروشد و مثل او در شهر تهران چند نفرند. و هیچ آماری هم نیست از میزان تماشای فیلم ها به این شکل.

در این میان چیزی که اهمیت می یابد ترجمه های فارسی زیرنویس فیلم هاست.

پدیده ای بسیار مهم و در عین مغفول. درباره اش بیشتر خواهم نوشت.