هاروکی موراکامیترجمه ی “تسوکورو تازاکی بی‌رنگ و سالهای زیارتش” جدیدترین رمان هاروکی موراکامی را در دست گرفته ام.

“سالهای زیارت” عنوان قطعه پیانویی کوتاه از فرانتس لیست، آهنگساز و نوازنده مجارستانی است و این رمان حکایت سفر عمدتا درونی جوانی است که چهار دوست صمیمی اش یکباره رشته‌ی دوستی خود را با او بریده اند.

این رمان درباره مرگ و تنهایی در عصر مدرن است. این دو مفهوم همیشه برای من جذاب بوده و با توجه به اینکه اولین کاری که از موراکامی به فارسی ترجمه شد داستان “شیرینی عسلی” بود در مجموعه داستان “خوبی خدا” (به ترجمه ی من)، فضای این رمان مرا بار دیگر به یاد این داستان انداخت.

نام فامیل شخصیت های اصلی رمان (دوست های تسوکورو) تصادفا نام رنگ هاست، آبی و قرمز و … و موراکامی با قراردادن شخصیتش در موقعیتی که تک تک دوستانش را از دست داده و از همین رو به یاد مرگ افتاده، در جستجوی راهی است که آدمی بار دیگر می تواند به رنگ های زندگی بازگشت کند.
برخلاف رمان سه جلدی و طولانی و پیچیده ۱Q84 که با لایه های تودرتوی روایت داستانی که خالی از جرم و قتل نیست، موراکامی به مفهوم مذهب و تعصب و دنیاهای موازی ذهنی پرداخته، این رمان داستانی سرراست دارد و با حجمی ۳۰۰ صفحه ای رمانی نوشته است به مفهوم کلاسیک و خوشخوان.
رمان سال گذشته در ژاپن منتشر شد و استقبال بی نظیری از آن شد. طی دو سه روز گذشته روزنامه های مختلف آمریکایی و انگلیسی نقدهای مفصلی روی آن منتشر کرده اند که عمدتا مثبت بوده است.
ترجمه ی انگلیسی این رمان را برخلاف دیگر آثار موراکامی که جی روبین برعهده داشت، فیلیپ گابریل انجام داده است.