خب، ترجمه ی اولیه ی رمان لاهیری تمام شده. مدتی است. طبیعتا گذاشتم مثل باقی ترجمه ها که مدتی خیس بخورد تا از متن فاصله بگیرم. یکی دو هفته ای بود که فکر می کردم به اندازه ی کافی خیس خورده ولی همچنان دست و دلم به ویرایش نمی رفت. تنبلی بود یا حسی غریزی بود که می گفت هنوز زود است. هر چه بود چندان خوب و چندان زیاد پیش نرفتم. تا امروز که کم و بیش دیدم راحتم و خوب جلو می روم. هیچ چیز را نمی شود تضمین کرد. خشکیدن قلم نویسنده با خشکیدن قلم مترجم و ویراستار، همه واقعیت دارد. ممکن است باز قلم خشک شود:

 

هنوز جاهایی هست که متن اصلیشان را کنار متن فارسی تایپ کرده ام چون دیده ام که خوب در نمی آید. پس دوباره از روی شان رد می شوم. عجله ای در کار نیست. باید کار خوب کرد. باید هی رفت و هی آمد.

قسمت های عاشقانه را باید با موسیقی عاشقانه ویرایش کرد. این تجربه ی امشبم است. لطفا نخواهید و نپرسید که موسیقی عاشقانه چیست و قسمت های عاشقانه یعنی چی. هر کس موسیقی عاشقانه ی خودش را دارد لابد. لازم نیست موسیقی خیلی سانتی مانتال باشد. ممکن است با یک قطعه ترنس دوبس دوبسی هم حسی را تجربه کنید که هنگام ترجمه و ویرایش، با متن همخوانی و هماهنگی داشته باشد. البته هر کس سبک خود را در ترجمه دارد یا حتا سبک هایی. من گاهی ترجیح می دهم سکوت محض باشد. گاهی موسیقی کمکم می کند. گاهی در جایی شلوغ تمرکز دارم. گاهی حتا سر زدن به فیسبوک، ذهنم را خالی می کند و وقتی برمی گردم، آماده ام.

متن تایپی اولیه ۵۶۷ صفحه است. کتاب خوب کتابی است که وقتی برای بار دوم و سوم هم برمی گردی که روش کار کنی، از تصویرها و لحظه ها و روایتش شگفت زده شوی. این رمان لاهیری همین کار را با من می کند. خوشحالم که ترجمه اش می کنم.

‘ولی اودایان جوری به او توجه می کرد انگار که هیچ زن دیگری در شهر نیست.’

استفاده از تکنولوژی

پس از بستن قرارداد کپی رایت ترجمه فارسی کتاب با ناشر انگلیسی، ناشر پی دی اف اصل کتاب را در اختیارم گذاشت و حالا مطابقت با متن اصلی و پاراگراف پاراگراف پیش رفتن ساده تر از قبل هم شده. بعدا در پستی جداگانه، خواهم نوشت که یکی دو کتاب اخیر را چگونه ترجمه کرده ام. از جهت اینکه متن اصلی را کجا می گذارم و چطور جمله ها را نگاه می کنم و برمی گردانم. اوکی، بگذارید همین جا بگویم. اسکن هر صفحه را می اندازم توی صفحه ورد و کمرنگش می کنم و روی هر خط با قلم سیاه، فارسی را تایپ می کنم. بنابراین چیزی است شبیه قرآن های قدیمی که تحت اللفظی می گفتند که لیترالی همین طور بود. با این تفاوت که زیر کلمات نیست، بلکه روشان یا کمی بالاتر از آنهاست. بعدا اسکن را دیلیت می کنم و متن فارسی می ماند. امتحان کنید.

چیزی شبیه این که مال چندماه پیش و کتاب دیگری است:

ssssssssssssss