چند نکته برای بهبود شیوهی نگارش فارسی
این را خواندهاید؟
یک جملهی خوبش این است:
آنچھ با دانش و شعور و ذوقِ زبانیِ درست در زبانِ ما بھ قصدِ درست فھمیدن و درست فھماندن تولید میشود، در برابرِ پشتھھای عظیمِ یاوهھایی کھ ھر روز از زیرِ ماشینھای چاپ بھ در میآید یا از راهِ رسانھھای دیداری و شنیداری تولید و بازتولید میشود، ناچیز است.
۰۷/۱۸/۱۳۸۸ at ۱۱:۳۸ ق.ظ
بله همینطور است. به خاطر اینکه این روزها نوشتن نقش رفع نیاز را بازی می کند، نه آگاهی دهنده.
۰۷/۱۸/۱۳۸۸ at ۲:۵۴ ب.ظ
سلام/یه سوال لطفا! ممکنه؟
با صدایی متفاوت ترجمه شده است؟
۰۷/۱۹/۱۳۸۸ at ۱۲:۴۲ ب.ظ
ممنون رفیق! امیدوارم به قلاب “سرچ”ات همیشه گوهرهایی از این دست گیر کنه!
برقرار باشی!
۰۷/۲۲/۱۳۸۸ at ۵:۱۴ ب.ظ
متوجه نمی شم. سوالتون چیه دقیقا؟
۰۱/۰۶/۱۳۸۹ at ۱:۲۹ ب.ظ
اقای حقیقت من مدتی راجع به این موضوع تحقیق کردم ولی به چیز جالبی نرسیدم..خواستم نظر شما رو بدونم..اینکه چرا در زبانی مثل فارسی که برای مونث و مذکر ضمیر جداگانه حتی نداریم عکس خیلی از زبانها ولی اکثر فحشهاو افعال جنسی فقط برای جنس مذکر کاربرد داره ینی اگر زنی اونها رو بکار ببره تقریا بی معنی میشه؟ خیلی ممنون میشم نظرتون رو بدونم
۰۱/۰۸/۱۳۸۹ at ۳:۱۴ ب.ظ
من هم در این باره زیاد نمی دانم. شاید از کتاب های داریوش آشوری و علی صلحجو و محمدرضا باطنی چیزهایی بشود به دست آورد.