ای میلی به دستم رسیده به این مضمون:

معلم دبیرستانی امریکایی در روزنامه‌ی Huffing Post توضیح می‌دهد که چگونه اصطلاحی مثل Going Iranian یا « به راه ایرانی رفتن» با باری مثبت در فرهنگ عامیانه‌ی مردم آمریکا جا باز می کند.

این معلم آمریکائی می نویسد: اخیراً یکی از شاگردان مدرسه در مقابل ناظم مدرسه که همه‌ی شاگردان از او شدیداً حساب می‌برند ایستاد، کاری که تقریباً هرگز سابقه نداشت. وقتی این شاگرد درخواستش برای آنچه که می‌خواست پذیرفته نشد، یکی دیگر از شاگردها گفت بیایید باهاش ایرانی بشیم. منظور او سازمان دادن اعتراض بود علیه ناظمی که حرف حساب به گوشش نمی‌رفته. او می‌نویسد از آن به بعد این شاگردان از کلمه «ایران» به عنوان یک فعل برای هر تغییری که خواستار آن هستند استفاده می کنند و ایران از حالت اسم به فعل تغییر پیدا کرده است و در این فرهنگ عامیانه، فعل ایرانی شدن یعنی ایستادگی کردن. این معلم می‌گوید من کمتر توانسته‌ام توجه شاگرد مدرسه‌ها را به آنچه در دنیا می‌گذرد جلب کنم، اما این برداشت آنها از نام «ایران» برایم حکم جایزه‌ی بزرگی است.