نامه ی سرگشاده به مهندس
مهندس موسوی عزیز!
شما در پیماننامهی خود با اهالی فرهنگ و هنر، این قولها را هم به آنها (به ما) دادهاید:
اصلاح قوانین و مقررات به منظور تامین آزادی بیان، پذیرش تکثر و چند صدایی در فرهنگ، رفع موانع و انحصارهای رسمی و غیر رسمی، حذف سانسور و فراهم ساختن زمینههای بسط مشارکت نهادهای غیردولتی، صنفی و حرفهای در امور هنری.
اینها دغدغههای من ِ مترجم است پس از خواندن این پیماننامهی امیدبخش:
اگر باز - همچون دورهی آقای خاتمی- رمانی یا مجموعه داستانی را در تریبون مجلس یا تریبونهای دیگر باز کنند و یک جمله از روش بخوانند که به زعم خودشان صحنهای است غیراخلاقی و بخواهند با تحریک عوام، وزیرتان را بابت یک جمله و یک کلمه دراز کنند چه میکنید؟
چه پاسخی خواهید داد به همهی کسانی که ادبیات را نمیفهمند و باز دنبال واژه و جمله خواهند گشت توی کتابهای ادبی تا ثابت کنند وضع وزارت ارشادتان خراب است و متهمتان کنند به ترویج مسائل غیراخلاقی در کتابها؟ تا ثابت کنند جامعه دارد به ورطهی فساد فرهنگی میافتد؟
چه خواهید کرد برای خبرنگارانی که - در ایران یا بیرون از ایران- با خبرگزاریها و شبکههای جهانی کار میکنند و نه جاسوساند نه قصد براندازی نرم و سخت دارند و از سر عشق به وطنشان و خانوادههاشان میخواهند به آرامی و امنیت به کشورشان و کشورهای دیگر سفر کنند؟ برای این همه نویسنده و هنرمند بیآزاری که خارج از کشورند و به هر حال بخشی از همین «چندصدایی» در فرهنگ ایرانند و مشتاق دیدار سرزمین مادریشان؟
چه خواهید کرد اگر باز کتابی را که مجوز دارد توقیف کنند، خمیر کنند یا جمع کنند، و مترجم یا نویسنده یا ناشرش را محاکمه کنند؟
چه خواهید کرد با دستهگلهای کسانی که باز بدو بدو نزد مراجع خواهند رفت و چغلی خواهند کرد از فیلمی که در دورهی شما ساخته شده، کتابی که در دورهی شما منتشر شده و ترانهای که در دوران شما خوانده شده است؟
پیش از اینکه رایم را به صندوق بیندازم مشتاقم پاسخ شما را بدانم.
با احترام
امیرمهدی حقیقت
-
پ.ن: شائبهی انتقاد پیش نیاید. اینها صرفا سوالاتی است مبتنی بر آنچه در دوران خاتمی دیدهایم؛ با حضور مهندس و پایبندی به پیماننامهاش من هم امید به بهبود روزگار ادبیات و ادبیاتیان دارم.
پ.ن

۰۳/۱۹/۱۳۸۸ at ۸:۲۴ ق.ظ
انصاف هم خوب چیزیه گیرم هیچ کدوم این کارا را هم نکنند یعنی باز هم بهتر از دولت قبل نیستند دولت قبل که ۱۰۰دردصد فرهنگ و کتاب را پکوند گیرم این قدم مثبت بر نداره به شکستش کمک نمی کنه حداقل
-
خانم آرزو؛ قطعا همین طوره. صدوپنجاه درصد از دولت حاضر بهتر است. این سوالها دغدغهای کلی است در برابر این تصویرهای امیدبخش.
۰۳/۱۹/۱۳۸۸ at ۸:۲۶ ق.ظ
سلام کتاب هاتون یعنی سبک ترجمتون را خیلی دوست داشتم
http://bestbooks.blogfa.com/post-145.aspx
http://bestbooks.blogfa.com/post-146.aspx
اما اقای موسوی حداقل گام مثبت بر نداره ممنفیشم بر نمی داره
۰۳/۱۹/۱۳۸۸ at ۳:۲۰ ب.ظ
من حتی بیشتر از اینکه نگران وعده های آقای موسوی باشم نگران تفکرات ملتم.فکر می کنید چه تعداد از ما واقعا نگران تعطیلی روزنامه ها و وضع نشر کتاب و…هستند؟اصلا اگر تعداد زیادی از ما به این تفکر رسیده بودیم شاهد چنین روزهایی بودیم؟
۰۳/۱۹/۱۳۸۸ at ۴:۳۱ ب.ظ
بنده خدا توی حالا این شلوغ پلوغی و هیجانات انتخاباتی کی گوشش به این حرفها بدهکاره؟ در ضمن شما یه ناشر خوب داری که رابطه اش حتی در زمان صفاری هرندی هم با ارشاد توپ توپ است چه برسه به زمان موسوی یا کروبی. یه دفعه به این دو تا آقایون گفتم چرا کتابهای شما توی ارشاد گیر نمی افته؟ میدونی یکشون چی گفت؟ گفت: آقا بیخود میگن که ارشاد اذیت میکنه. اصلاً اینجور نیست اینها میخوان خودشونو مهم بکنن!
خلاصه سفت این ناشر رو بچسب که با این روحیه و رفتار با هیچ دولتی مشکل پیدا نمی کنه.
–
ذوست عزیز که همنام رییس جمهور مایی- تا فردا البته! این نشر هم مثل هر نشر دیگری ماه ها در انتظار مجوز برای کتابهاش است بارها نامه داده، بارها تقاضا کرده برای تعیین تکیف کتابهاش نزد بررسان برود یا با مسوولش صحبت کند. تا جایی که من خبر دارم این جوری است.
۰۳/۲۱/۱۳۸۸ at ۱۲:۵۵ ق.ظ
ممنون امیرمهدی جان که اینها رو میگی. دست کم طرح اینها به عنوان مطالبات کاملا معمولی و ابتدایی برای ثبت در تاریخ لازمه.
متاسفانه حتی اگه میرحسین موسوی همه این موارد رو هم حل کنه و جلوش رو بگیره، کماکان مشکل باقی است و تن ما هر چهار سال یک بار باید بلرزه؛ چون این آزادی های قانونی و حرفه ای ما قائم به شخصه.
۰۳/۲۱/۱۳۸۸ at ۱۱:۲۸ ب.ظ
آقای موسوی به مراتب ضعیف تر از آقای خاتمی عمل خواهند کرد چون از بیانات و اظهاراتشون کاملا واضحه که به هیچوجه به اصول مدنیت اعتقاد ندارن و به هیچوجه بشر رو یک واحد نمی دونن. نیازی به این بحثها نیست چون از پیش روشنه کسی که سوار بر موج و با اتکا به سیاستهای پوپولیستی پیش میره و تشکیلات نداره که بعدا بازخواست بشه هر چیزی! رو می تونه بگه و بعد عمل نکنه و تا ما مردم یاد نگیریم که در این موارد تشکیلاتی عمل کردن و پابند بودن به قواعد بازی حتی از موضعگیری هم مهم تره راه به جایی نخواهیم برد
۰۳/۲۳/۱۳۸۸ at ۸:۰۲ ق.ظ
salam az sare deltansi
shad bashid rofagha
۰۵/۰۶/۱۳۸۸ at ۲:۱۱ ق.ظ
الان اما خوشحالم که نیامد.راستی چه می شد اگر این کارها را می کرد؟