چندراهیهای مترجم
در داستانی از سام شپارد یکی از شخصیتها از هوای خاکی اولد دامینیون حرف میزند. به دلیلی تاریخی Old Dominion اسم مستعاری است برای ایالت ویرجینا. حالا من در مقام مترجم بگذارم اُلددامینیون؟ بگذارم ویرجینیا؟ بگذارم دامینیون قدیم؟ بگذارم اُلد دامینیون بعد پاورقی بزنم که به ایالت ویرجینیا میگویند؟ برای خوانندهام چقدر اهمیت دارد که بداند این همان است و آن همین؟
۰۳/۰۴/۱۳۸۸ at ۳:۵۸ ق.ظ
برای من خیلی اهمیت دارد چون بخش عظیمی از دانسته ها و معرفتم از دنیا را از کتابها میگیرم.
۰۳/۰۴/۱۳۸۸ at ۱۰:۲۶ ق.ظ
فکر می کنم، ترجمه یعنی امانت داری به متن، برای من مهم است، چه وقتی که ترجمه می کنم، چه زمانی که کتاب ترجمه شده ای را می خوانم. وقتی شانس خواندن کتاب را به زبان اصلی ندارم، حداقل همان فضا و تمام اتفاقات را آنطور که هست لمس کنم.
تازه چیزی هم یاد می گیرمو این اسم را هر چند مستعار یاد می گیرم. خلاصه اینکه من هم خواننده کتابهای شما هستم و برای من مهم است.
۰۳/۰۴/۱۳۸۸ at ۱۰:۵۰ ق.ظ
خب باید دید حال و هوای داستان متعلق به چه زمانی است . یا مثلا آنکه این نقل قول را می کند چه سنی دارد. اگر گوینده شما مسن است ( و حس نوستالژی دارد) بنظرم باید همان old dominion را بگذارید و بعد زیرش توضیح را بدهید که ویرجینیاست. بهرحال برای اطلاعات عمومی خواننده هم که شده او باید بداند این اسم قدیم ویرجینیاست یا مثلا تا سال …. این نام را بکار می برده اند. برای خواننده ای که می خواند قطعا باید مهم باشد چون همینکه وقت گذاشته و می خواند یعنی مهم بوده است.
۰۳/۰۴/۱۳۸۸ at ۱:۳۴ ب.ظ
آخریش لطفا! الد دامینیون رو بنویس تو پاورقی هم توضیح بده!
۰۳/۰۴/۱۳۸۸ at ۱:۴۹ ب.ظ
من هم برای مهم است که این جزئیات گفته شده باشد و ترجیح میدهم در متن همان الد دامینیون باشد اما در پاورقی توضیحی در این مورد بخوانم که چرا و از کی تا کی این نام استفاده شده و الان استفاده از آن چه معنای ضمنی دارد.
۰۳/۰۵/۱۳۸۸ at ۷:۵۲ ق.ظ
با سلام
ازآنجا که رعایت امانت از سوی مترجم یک اثر برایم دلچسب می باشد با توجه به حفظ اصالت متن به نظر می رسد همان یکی از پیشنهادهای شما که از لغت اصلی در خود متن استفاده شود و در پانوشت توضیح داده شود که همان نام قدیم ایالت ویرجینیا است زیبا تر و مقبول تر می باشد.
با آرزوی موفقیت
۰۳/۰۵/۱۳۸۸ at ۱:۰۲ ب.ظ
من فکر میکنم اضافه کردن پاورقی بهترین راه حل باشه
۰۳/۰۵/۱۳۸۸ at ۴:۰۱ ب.ظ
من به عنوان خواننده از اینکه مترجم علاوه بر دغدغه ی روان نویسی و بازگرداندن دقیق سخن مولف، اینگونه جزئیات هم مدنظر قرار دهد محظوظ می شوم.
یعنی همان که ترجمه کنید دامینیون قدیم بعد پاورقی بزنید و توضیح دهید…
۰۳/۰۵/۱۳۸۸ at ۱۰:۵۵ ب.ظ
اولد دامینیون بهترین حالت است. اما حتماً احتیاج به توضیح در پاورقی دارد.
۰۳/۰۵/۱۳۸۸ at ۱۱:۳۴ ب.ظ
چرا باید old را ترجمه کرد ولی dominion را نه؟ به هر حال من فکر می کنم که هیچ یک ترجمه نشود بهتر است. همان اولد دامینیون خوب است. ولی اگر بدانم مترجم می دانسته که این نام قدیم ویرجینیاست و به من نگفته دلخور می شوم که دریغ کرده.
۰۳/۰۶/۱۳۸۸ at ۵:۰۴ ب.ظ
من هم الد دامینیون را میپسندم با اصل انگلیسی و توضیح در پانوشت. اگر مترجم توضیحی دارد وگرنه همان اصل انگلیسی در پانوشت و حواله خواننده کنجکاو به جستجو.
۰۳/۰۷/۱۳۸۸ at ۹:۱۳ ق.ظ
سلام آقای حقیقت.من سوالی داشتم که ربطی به این پست ندارد.می خواستم بدونم بین ترجمه به آذین و بیگدلی از “دن آرام”کدام رو پیشنهاد می کنید.البته من تو نت خیلی گشتم ولی درمورد ترجمه دومی چیز بدرد بخوری پیدا نکردم.ممنون میشم اگه منو راهنمایی کنید”
“درضمن ترجمه شاملو از این کتاب رو فعلا نمی خوام بخوانم”
–
سلام. اگر اصرار به نخواندن شاملو دارید، ترجمهی به آذین. ولی آخه چرا؟!:)
۰۳/۰۷/۱۳۸۸ at ۹:۱۵ ق.ظ
من فکر کنم بد نیست اگه با توجه به اون دلیل تاریخی یه اصطلاح براش درست کرد، همون جور که مترجم های قدیم، ترکیب “ینگه دنیا” رو ساختن مثلاً.
تو همین چند دقیقه ای که من گشتم انگار دامینیون خودش یعنی مستعمره و قلمرو و ویرجینیا هم مستعمره چارلز دوم بوده. چرا نگیم مثلا قلمرو قدیم یا مستعمره کهن یا یه چیزی تو این مایه ها با توجه به لحن آدم توی قصه؟
۰۳/۰۷/۱۳۸۸ at ۵:۰۴ ب.ظ
ممنون از لطفتون.درمورد ترجمه های شاملو به این خاطر که انگار یک نفر دوباره کتاب را نوشته نه اینکه ترجمه کرده باشد.درسته که زبان محاوره خیلی جاها جواب می دهد ولی من اینهمه اصرار برای استفاده از این زبان را نمی پسندم.این اصرار حتی جاهایی باعث استفاده از کلماتی شده که ما امروز اصلا در محاوره استفاده نمی کنیم.البته این بحث مقداری هم به سلیقه خواننده ربط پیدا می کند.به هرحال بازهم متشکر که راهنمایی کردید