تبستغ بر وزن تفرعن
گشتم از یمن مدحت شه دین
در سخن بس تبستغ و شیوا
منجیک (از فرهنگ رشیدی، از فرهنگ نظام)
چه بیت شیوایی. این تبستغ به راستی چقدر شیوا و روشن است! آدم حظ میکند از این همه اعتماد به نفس!
تبستغ هموزن تفرعن است- به فتح با و ضم ت. در دهخدا به معنای مردم فصیح و تیززبان آمده است که خود این تیززبان تعبیر قشنگی است.
البته منجیک از شاعران بزرگ نیمه دوم قرن چهارم هجری قمری است و شاید این کلمه آن زمان باب بوده است. بیخود پشت سر مرده حرف نزنم.
۱۰/۲۹/۱۳۸۷ at ۱۲:۲۹ ب.ظ
چه خوش زبان بوده اند آن وقت ها!
۱۰/۳۰/۱۳۸۷ at ۲:۴۱ ب.ظ
سلام ما بر امیرمهدی حقیقت
اولین باری است که به وبلاگ شما می یام ! از طریق وبلاگ خانم علیدوستی رسیدم به اینجا.
به هر حال می خواستم به خاطر ترجمه های عالی کتابها همنام و مترجم دردها و خوبی خداکه واقعا خوب و ساده و بسیار روان ترجمه شده از شما تشکر کنم ! کتاب همنام اونقدر خوب ترجمه شده بود که من موقع خوندنش فکر می کردم دارم اصل کتاب رو می خونم !!
بازم ممنون
۱۱/۰۳/۱۳۸۷ at ۴:۳۱ ق.ظ
dear mr haghighat faghat khastam begam ke asheghghhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhetunam.asheghe on tarjomehaye ravun ke baes mishe jomleha ro be jaye khondan bebal’am.va inke hamishe va hamishe va hamishe salamat bashin
۱۱/۱۲/۱۳۸۷ at ۱:۰۱ ق.ظ
why there is no clear information about you yourself?