اسم رمان [۲]
سرود
فعلا نام رمان را گذاشتهام: سرود.
پیش از اینکه خواننده چیزی از ماجرای رمان و ساختار آن و عنوان اصلی کتاب بداند میخواهم بدانم حسش نسبت به دیدن این نام روی جلد چیست؟
این عنوان انگیزهای برای تورق کتاب به تو میدهد؟ اصلا حسی در تو ِ خواننده ایجاد میکند؟ یا آن قدر این واژه کلیشهای و دستمالی شده است که نمیشود احیاش کرد؟ تو چه حسی داری؟ نظرت مهم است.
ادامه دارد
۰۴/۱۷/۱۳۸۶ at ۱۱:۵۵ ق.ظ
من دوستش دارم
۰۴/۱۷/۱۳۸۶ at ۱۲:۴۰ ب.ظ
من شخصا اول به اسم نویسنده و مترجم نگاه می کنم و بعد اسم کتاب!
اگر نویسنده رو دوست داشته باشم، یا نقد خوبی از کتاب خونده باشم، کتاب رو می خونم.
اسم کتاب قطعا موثره اما برای من تعیین کننده نیست.
سرود هم به نظر من کلیشه ای و دستمالی شده نمی آد.
موفق باشید
راستی اسم انگلیسی کتاب چیه؟
۰۴/۱۷/۱۳۸۶ at ۱۲:۴۷ ب.ظ
راستش از عنوان خوبی خدا حس بهتری ایجاد میکنه اما کنجکاوی برای تورق؟ … مطمئن نیستم!
۰۴/۱۷/۱۳۸۶ at ۱۲:۵۳ ب.ظ
من فکر می کنم این کلمه به تنهایی مرا به یاد چیز خوبی نمی اندازد… احتمالا اگر کتاب را بردارم فقط برای اینست که ببینم امیرمهدی حقیقت چه کار کرده است.
۰۴/۱۷/۱۳۸۶ at ۱:۰۸ ب.ظ
سلام
به عنوان اولین نفر باید بگویم نه متاسفانه!
احساس می کنم عنوان لخت است و چیزی کم دارد و اگر با توجه به محتوا و عنوان اصلی ترجمه ی مناسب تر دیگری را نمی توان انتخاب کرد، کار گرافیست برای طرح روی جلد جهت ترغیب خواننده بسیار سخت خواهد بود
۰۴/۱۷/۱۳۸۶ at ۱:۲۶ ب.ظ
من هیچ موقع کتابی که اسمش سرود باشه رو نگاه هم نمی کنم … سرود آدم رو یاد بی مزگی می ندازه!
۰۴/۱۷/۱۳۸۶ at ۱:۲۷ ب.ظ
سرود به گمانم کمی توسط نویسندگان عامه نویس دست خورده شده. اما نام نویسنده، ناشر و طرح جلد هم در کنار نامت برای من خواننده ی حرفه ای مهم است تا سرود را بخرم یا نه. برای مخاطب عام نام کتاب آشنا است. شاید فکر کند مثل کتاب هایی است که قبلن خوانده. شاید دوست داشته باشد کتابی بخواند مثل کتاب هایی که قبلن خوانده. شاید هم بخواهد کتابی بخواند سوای کتاب های قبلی.
منظورم این است که نام کتاب مهم هست. اما عوامل دیگر آن را توجیه خواهند کرد.
۰۴/۱۷/۱۳۸۶ at ۱:۳۲ ب.ظ
شخصا نمی خوانم
کاش اسم مناسب تری را انتخاب کنی…
۰۴/۱۷/۱۳۸۶ at ۲:۲۴ ب.ظ
جذاب نیست.
آدم را یاد سرودهای انقلابی می اندازد.
۰۴/۱۷/۱۳۸۶ at ۳:۴۸ ب.ظ
خسته نباشید امیرخان. «سرود» مرا به یاد انقلاب و جنگ و “ادبیات انقلابی” می اندازد.
۰۴/۱۷/۱۳۸۶ at ۴:۱۲ ب.ظ
سلام
عنوان سرود جذاب نیست.اما انگیزه برای تورق کتاب در کنار نام امیر مهدی حقیقت و شاید طرح روی جلد حتماً ایجاد می شود.خب چرا به جمله فکر نمی کنید؟ یک جنله ی کوتاه تیز!
۰۴/۱۷/۱۳۸۶ at ۴:۳۱ ب.ظ
من اسمهاى جمله اى یا دراز رو دوستتر دارم مثل “روى ماه خداوند را ببوس”. از اسمهایى که اضافه تشبیهى و استعارى باشه بدم میاد مثلا “عشق شیشه اى” و … کاشکى چند تا اسم میگفتى تا میگفتم به نظرم کدوم بهترتره!
۰۴/۱۷/۱۳۸۶ at ۶:۱۸ ب.ظ
امم… “سرود” به من آنقدر انگیزه نمی دهد که کتاب را برای تورق بردارم!
۰۴/۱۷/۱۳۸۶ at ۶:۳۵ ب.ظ
یک کتاب غریبه را فقط با عنوانش برنمی دارم، جلدش، حتی فونت عنوانش هم تاثیر می گذارد. ولی اط لفظ سرود خوشم نمی آید، یاد دبستان و صدا و سیما می افتم. آن طور که این روزها رسم است هم ساختارشکن نیست. ولی باز هم برایم فرقی نمی کند، چون این کتاب غریبه نخواهد بود که بخواهم از روی اسم انتخابش کنم.
۰۴/۱۷/۱۳۸۶ at ۸:۰۹ ب.ظ
احساس چندان جالبی ندارم. یاد سرودهای مسخره دبستان می افتم!
۰۴/۱۷/۱۳۸۶ at ۸:۵۰ ب.ظ
خوب نیست، اصلا خوب نیست
۰۴/۱۷/۱۳۸۶ at ۱۱:۱۷ ب.ظ
راستش را بخواهید نه! نه به خاطر اینکه کلیشهای شده، به خاطر اینکه این کلمه به عنوان اسم یک رمان اصلاً حسی را در من ایجاد نمیکند. برای حس بد داشتن هم که دلیل نمیآورند…!
۰۴/۱۸/۱۳۸۶ at ۱۲:۱۰ ق.ظ
هیچ انگیزه ای ایجاد نمیکند و آن قدر دستمالی شده است که نمی شود احیا شود. البته با دیدن امیرمهدی حقیقت انگیزه ای برای خواندن ایجاد می شود ولی اگر نام را به تنهایی در نظر بگیریم من می گویم نه! خوب نیست.
۰۴/۱۸/۱۳۸۶ at ۱۲:۲۳ ق.ظ
خودش به تنهایی در من انگیزه ای ایجاد نمی کنه. چون اسم عجیب و غریبی نیست که بخواد زیاد جلب توجه کنه. ولی شاید بشه گفت که حسی رو ایجاد می کنه. یه حس مثبت. چیزی شبیه شادی و طرب.
شاید اگه تبدیل بشه به سرود فلان ( فلان می تونه هر کلمه ای که به داستان مربوط هست، باشه) بهتر باشه.
ولی به طور کلی من که یک کتاب رو با توجه به عنوانش نمی خرم! نویسنده، مترجم و نقدهایی که در موردش خوندم، فاکتورهای مهمتری هستند.
۰۴/۱۸/۱۳۸۶ at ۱:۲۱ ق.ظ
من راغب به تورق نمىشوم با این اسم.
۰۴/۱۸/۱۳۸۶ at ۶:۲۳ ق.ظ
سلام. فقط مواظب باش. چون یک چنین اسمی با یک طرح جلد معمولی می شود یک کتاب عامه پسند در نوع مودب پور. حواس ات باشد به این نکته!
۰۴/۱۸/۱۳۸۶ at ۹:۲۰ ق.ظ
سلام امیر مهدی نازنین .
راستش رک گویی مرا می بخشی . اصلا این اسم در من ِ خواننده رغبتی ایجاد نمی کند . اسمی بس کلیشه ای و به گونه ای مذهبی هست . بنده به شخصه سمتش نمی روم . اگر امکانش هست . نام انگلیسی اش را بگو شاید بتوانیم کمک کنیم اسم جذاب تری داشته باشد . شاید هم اصلا نشود نام دیگری برایش گذاشت .
شاد باشی بلا می سر .
۰۴/۱۸/۱۳۸۶ at ۹:۳۸ ق.ظ
نه اصلا اسم گیرایی نیست خواهش می کنم نام دیگری انتخاب کنید.
پروین
۰۴/۱۸/۱۳۸۶ at ۱:۳۹ ب.ظ
میشه بگی اسم انگلیسیش چیه؟
من فکر نمی کنم زیاد صحیح باشه اسم اصلی کتاب را عوض کنی، مگر اینکه اسم آن زیاد معنا بخش نباشد که تازه اون موقع هم باید اون اسم را یکجوری معنا کرد، مثل کتاب گور به گور - فاکنر یا به راه خرابات در چوب تاک - همینگوی
۰۴/۱۸/۱۳۸۶ at ۲:۵۷ ب.ظ
من حتما یه ورقش می زنم، چون حس می کنم مطالب توش شادی بخشِ…
۰۴/۱۸/۱۳۸۶ at ۹:۳۸ ب.ظ
شخصاً امیرجان علاقهای به این اسم ندارم و بهنظرم اصلاً جذاب نیست؛ ولی بهخاطر شخص شخیصِ شما حتماً خریداری میشود!
۰۴/۱۹/۱۳۸۶ at ۳:۳۹ ب.ظ
اگر تنها بخوام به اسم توجه کنم انگیزه ای نمی دهد و جذابیتی ندارد..
۰۴/۱۹/۱۳۸۶ at ۹:۱۷ ب.ظ
اول اینکه من هیچ درباره ی موضوع رمان نمی دانم، پس شاید نظر دادن درباره ی نام رمانی که هیچ از ماجرایش نمی دانم کار درستی نباشد ولی به نظرم سرود هم از آن اسم های زیادی دستمالی شده است.
۰۴/۲۰/۱۳۸۶ at ۵:۳۶ ب.ظ
به نظر من هم بیش تر دومی به ذهن می رسه یعنی همون دست مالی و این ها. به هر حال صلاح مملکت خویش خسروان دانند.
موفق باشی!
۰۴/۲۰/۱۳۸۶ at ۱۱:۱۸ ب.ظ
سرود حس خنکی برای من دارد. یاد چیزهای خوبی می افتم مثل کاغذهای رنگی . می خواندمش.
۰۴/۲۱/۱۳۸۶ at ۹:۳۵ ق.ظ
در فارسی ـ خصوصا بعد از انقلاب ـ سرود به یک واژه رزمی و انقلابی چندشآور تبدیل شده. محض رضای خدا ـ خدای خوب ـ روی جلد کتاب را انقلابی نکنید مگر اینکه کتاب هم راجع به هنرهای رزمی باشد.
۰۴/۲۱/۱۳۸۶ at ۱۰:۰۰ ق.ظ
سلام امیر مهدی نازنین . نظرات را خواندم . جز ۳-۴ نفر که موافق نام کتاب بودند . ۲۳-۲۴ نفر باقی مانده با اسم کتاب ارتباط برقرار نکردند . ( می بخشی که مجدد راجع به این پستت نظر می دهم ! خصوصا نظری که بر ضد کارت است . اما برای بهبود کارت است ) چند نفری از جمله خود من درخواست نام انگلیسی کتاب را کرده بودیم. از مضمون کتاب که اطلاعی نداریم حداقل نام انگلیسی را بگو شاید بشود کاری کرد . اگر هم توضیحی برای پشت جلد کتاب در نظر گرفته ای اینجا بگذار . شاید قرابت شیرینی با نام سرود داشته باشد . به نظرم اگر واقعا نظرات برایت مهم است . بد نیست که موارد مذکور را در نظر سنجی لحاظ کنی .
نام نویسنده . مترجم و انتشارات مهم است . اما نام کتاب هم چیزی نیست که بشود به راحتی ازآن گذشت .
من یا ۴ نفر دیگر تو را میشناسیم و شاید چشم بسته هم خریداری کنیم . اما ۱۰ نفر بقیه چه ؟
انشالله که کتابت فروش بالایی داشته باشد و بری واسه تیم ملی !!!
شاد باشی همیشه ی ایام
۰۴/۲۱/۱۳۸۶ at ۱:۱۰ ب.ظ
من هم فکر میکنم «سرود» کمی حس عامهپسند القا میکند؛ کمی هم انگار همانطور که ناصر غیاثی گفت بوی جنگ و این حرفا را دارد، من هنوز پای نظرم هستم.
۰۴/۲۱/۱۳۸۶ at ۶:۳۳ ب.ظ
تو این فضا سرود حال ادم را به هم میزند.
۰۴/۲۱/۱۳۸۶ at ۱۰:۳۷ ب.ظ
به اسمش نمیاد که کتاب خیلی قشنگ باشه البته خوبی خدارو خیلی خوب ترجمه کرده بودین ولی خدایی تا حالا چند تا کتاب ترجمه کردین؟؟؟
۰۴/۲۱/۱۳۸۶ at ۱۱:۲۱ ب.ظ
سلام .آقای حقیقت .این عنوان مرا به یاد سرودهای دسته جمعی و اجباری دوران مدرسه می اندازد. اما خوب اگر ترجمه شما باشد حتما آنرا می خوانم به عنوان یک خبرنگار و مترجم اما اگر کار مترجم ناشناسی بود شاید به همان دلیل هرگز نمی خواندمش .
۰۴/۲۲/۱۳۸۶ at ۲:۵۲ ق.ظ
برای من اسم کتاب زیاد مهم نیست. اون نویسنده و یا مترجم کتابه که اهمیت داره. شاید در مورد یه نویسنده یا مترجم تازه کار، اسم کتاب برای خواننده اهمیت پیدا کنه ولی وقتی خواننده، نویسنده یا مترجم اثر رو بشناسه، دیگه اسم زیاد مهم نیست. حمل بر تملق نشه، اما جنابعالی که با ترجمه های قبلی ذهنیت خوبی در خواننده ایجاد کردید. من عاشق مترجم دردها و همنام شدم.
۰۴/۲۲/۱۳۸۶ at ۳:۳۱ ب.ظ
من هم این اسم رو دوست ندارم. برای نسل من یه خورده به انقلاب مربوط می شه/ امیر مهدی حقیقت تو داری رمان می نویسی؟/دلم برات تنگ شده
۰۴/۲۲/۱۳۸۶ at ۷:۰۷ ب.ظ
ورود خودم را به عرصه وبلاگ نویسی تبریک می گویم!
۰۴/۲۳/۱۳۸۶ at ۲:۰۹ ق.ظ
با سلام:
احتمالا نیاز به توضیح نیست که شهرت نویسنده و مترجم و حتی ناشر برای حرفه ای ها بسیار مهمتر از عنوان است.با این حال عنوان سرود قدرت برقراری ارتباط با خواننده را ندارد.زود تمام می شود و حس کنجکاوی را بر نمی انگیزد.
به هیچ وجه قصد فضولی ندارم ولی چند عنوان را از دیدگاه خودم بیان می کنم:”وقتی نت ها می رقصند،تا صدایش…،آوافروش،حنجره ها هم عاشق می شوند،ملائک(سلاطین) حنجره،کاخ صدا،و اما سرود…،همنفسی که همصدا شد،این یک سرود است،و…”
البته شاید هیچ یک از این عناوین با توجه به محتوا و یا از حیث امانتداری در ترجمه قابل استفاده نباشد چرا که انصافا بدون عنوان مادر و اطلاع از محتوا نمیتوان اظهار نظر کرد.برخی از عناوین هم بازاریست و شاید به دل مترجم نشیند اما مخاطب آماتور را جذب می کند.ضمنا اگر از تک کلمه با مضمون سرود می خواهی استفاده کنی به نظرم واژه “ارکست”به مراتب جذاب تر است و به قول بعضی از دوستان فضای انقلابی ایجاد نمی کند.در هر صورت امیدوارم موفق باشید.
۰۵/۰۹/۱۳۸۶ at ۱۰:۴۳ ب.ظ
khoob nist
۰۷/۲۷/۱۳۸۶ at ۲:۱۴ ب.ظ
این نام با طرح روی جلد می تونه احساسات مختلفی رو ایجاد کنه ولی “سرود” به تنهایی به اشخاص و گذشته هاشون بستگی داره پس نظر سنجی در خصوص این کلمه و بدون اطلاعات اضافی نتیجه ای نخاهد داشت.
۰۶/۱۴/۱۳۸۷ at ۱۲:۱۳ ق.ظ
کتاب خوبی بود
۰۷/۰۳/۱۳۸۷ at ۱۱:۵۵ ق.ظ
جالب نیست