17 تیر 1386
سرود
فعلا نام رمان را گذاشتهام: سرود.
پیش از اینکه خواننده چیزی از ماجرای رمان و ساختار آن و عنوان اصلی کتاب بداند میخواهم بدانم حسش نسبت به دیدن این نام روی جلد چیست؟
این عنوان انگیزهای برای تورق کتاب به تو میدهد؟ اصلا حسی در تو ِ خواننده ایجاد میکند؟ یا آن قدر این واژه کلیشهای و دستمالی شده است که نمیشود احیاش کرد؟ تو چه حسی داری؟ نظرت مهم است.
ادامه دارد
تیر 17, 1386 at 11:55 ق.ظ
من دوستش دارم
تیر 17, 1386 at 12:40 ب.ظ
من شخصا اول به اسم نویسنده و مترجم نگاه می کنم و بعد اسم کتاب!
اگر نویسنده رو دوست داشته باشم، یا نقد خوبی از کتاب خونده باشم، کتاب رو می خونم.
اسم کتاب قطعا موثره اما برای من تعیین کننده نیست.
سرود هم به نظر من کلیشه ای و دستمالی شده نمی آد.
موفق باشید
راستی اسم انگلیسی کتاب چیه؟
تیر 17, 1386 at 12:47 ب.ظ
راستش از عنوان خوبی خدا حس بهتری ایجاد میکنه اما کنجکاوی برای تورق؟ … مطمئن نیستم!
تیر 17, 1386 at 12:53 ب.ظ
من فکر می کنم این کلمه به تنهایی مرا به یاد چیز خوبی نمی اندازد… احتمالا اگر کتاب را بردارم فقط برای اینست که ببینم امیرمهدی حقیقت چه کار کرده است.
تیر 17, 1386 at 1:08 ب.ظ
سلام
به عنوان اولین نفر باید بگویم نه متاسفانه!
احساس می کنم عنوان لخت است و چیزی کم دارد و اگر با توجه به محتوا و عنوان اصلی ترجمه ی مناسب تر دیگری را نمی توان انتخاب کرد، کار گرافیست برای طرح روی جلد جهت ترغیب خواننده بسیار سخت خواهد بود
تیر 17, 1386 at 1:26 ب.ظ
من هیچ موقع کتابی که اسمش سرود باشه رو نگاه هم نمی کنم … سرود آدم رو یاد بی مزگی می ندازه!
تیر 17, 1386 at 1:27 ب.ظ
سرود به گمانم کمی توسط نویسندگان عامه نویس دست خورده شده. اما نام نویسنده، ناشر و طرح جلد هم در کنار نامت برای من خواننده ی حرفه ای مهم است تا سرود را بخرم یا نه. برای مخاطب عام نام کتاب آشنا است. شاید فکر کند مثل کتاب هایی است که قبلن خوانده. شاید دوست داشته باشد کتابی بخواند مثل کتاب هایی که قبلن خوانده. شاید هم بخواهد کتابی بخواند سوای کتاب های قبلی.
منظورم این است که نام کتاب مهم هست. اما عوامل دیگر آن را توجیه خواهند کرد.
تیر 17, 1386 at 1:32 ب.ظ
شخصا نمی خوانم
کاش اسم مناسب تری را انتخاب کنی…
تیر 17, 1386 at 2:24 ب.ظ
جذاب نیست.
آدم را یاد سرودهای انقلابی می اندازد.
تیر 17, 1386 at 3:48 ب.ظ
خسته نباشید امیرخان. «سرود» مرا به یاد انقلاب و جنگ و “ادبیات انقلابی” می اندازد.
تیر 17, 1386 at 4:12 ب.ظ
سلام
عنوان سرود جذاب نيست.اما انگيزه براي تورق كتاب در كنار نام امير مهدي حقيقت و شايد طرح روي جلد حتماً ايجاد مي شود.خب چرا به جمله فكر نمي كنيد؟ يك جنله ي كوتاه تيز!
تیر 17, 1386 at 4:31 ب.ظ
من اسمهاى جمله اى يا دراز رو دوستتر دارم مثل “روى ماه خداوند را ببوس”. از اسمهايى كه اضافه تشبيهى و استعارى باشه بدم مياد مثلا “عشق شيشه اى” و … كاشكى چند تا اسم ميگفتى تا ميگفتم به نظرم كدوم بهترتره!
تیر 17, 1386 at 6:18 ب.ظ
امم… “سرود” به من آنقدر انگیزه نمی دهد که کتاب را برای تورق بردارم!
تیر 17, 1386 at 6:35 ب.ظ
یک کتاب غریبه را فقط با عنوانش برنمی دارم، جلدش، حتی فونت عنوانش هم تاثیر می گذارد. ولی اط لفظ سرود خوشم نمی آید، یاد دبستان و صدا و سیما می افتم. آن طور که این روزها رسم است هم ساختارشکن نیست. ولی باز هم برایم فرقی نمی کند، چون این کتاب غریبه نخواهد بود که بخواهم از روی اسم انتخابش کنم.
تیر 17, 1386 at 8:09 ب.ظ
احساس چندان جالبي ندارم. ياد سرودهاي مسخره دبستان مي افتم!
تیر 17, 1386 at 8:50 ب.ظ
خوب نیست، اصلا خوب نیست
تیر 17, 1386 at 11:17 ب.ظ
راستش را بخواهید نه! نه به خاطر اینکه کلیشهای شده، به خاطر اینکه این کلمه به عنوان اسم یک رمان اصلاً حسی را در من ایجاد نمیکند. برای حس بد داشتن هم که دلیل نمیآورند…!
تیر 18, 1386 at 12:10 ق.ظ
هیچ انگیزه ای ایجاد نمیکند و آن قدر دستمالی شده است که نمی شود احیا شود. البته با دیدن امیرمهدی حقیقت انگیزه ای برای خواندن ایجاد می شود ولی اگر نام را به تنهایی در نظر بگیریم من می گویم نه! خوب نیست.
تیر 18, 1386 at 12:23 ق.ظ
خودش به تنهایی در من انگیزه ای ایجاد نمی کنه. چون اسم عجیب و غریبی نیست که بخواد زیاد جلب توجه کنه. ولی شاید بشه گفت که حسی رو ایجاد می کنه. یه حس مثبت. چیزی شبیه شادی و طرب.
شاید اگه تبدیل بشه به سرود فلان ( فلان می تونه هر کلمه ای که به داستان مربوط هست، باشه) بهتر باشه.
ولی به طور کلی من که یک کتاب رو با توجه به عنوانش نمی خرم! نویسنده، مترجم و نقدهایی که در موردش خوندم، فاکتورهای مهمتری هستند.
تیر 18, 1386 at 1:21 ق.ظ
من راغب به تورق نمىشوم با اين اسم.
تیر 18, 1386 at 6:23 ق.ظ
سلام. فقط مواظب باش. چون یک چنین اسمی با یک طرح جلد معمولی می شود یک کتاب عامه پسند در نوع مودب پور. حواس ات باشد به این نکته!
تیر 18, 1386 at 9:20 ق.ظ
سلام امیر مهدی نازنین .
راستش رک گویی مرا می بخشی . اصلا این اسم در من ِ خواننده رغبتی ایجاد نمی کند . اسمی بس کلیشه ای و به گونه ای مذهبی هست . بنده به شخصه سمتش نمی روم . اگر امکانش هست . نام انگلیسی اش را بگو شاید بتوانیم کمک کنیم اسم جذاب تری داشته باشد . شاید هم اصلا نشود نام دیگری برایش گذاشت .
شاد باشی بلا می سر .
تیر 18, 1386 at 9:38 ق.ظ
نه اصلا اسم گیرایی نیست خواهش می کنم نام دیگری انتخاب کنید.
پروین
تیر 18, 1386 at 1:39 ب.ظ
میشه بگی اسم انگلیسیش چیه؟
من فکر نمی کنم زیاد صحیح باشه اسم اصلی کتاب را عوض کنی، مگر اینکه اسم آن زیاد معنا بخش نباشد که تازه اون موقع هم باید اون اسم را یکجوری معنا کرد، مثل کتاب گور به گور - فاکنر یا به راه خرابات در چوب تاک - همینگوی
تیر 18, 1386 at 2:57 ب.ظ
من حتما یه ورقش می زنم، چون حس می کنم مطالب توش شادی بخشِ…
تیر 18, 1386 at 9:38 ب.ظ
شخصاً اميرجان علاقهای به این اسم ندارم و بهنظرم اصلاً جذاب نیست؛ ولی بهخاطر شخص شخیصِ شما حتماً خریداری میشود!
تیر 19, 1386 at 3:39 ب.ظ
اگر تنها بخوام به اسم توجه كنم انگيزه اي نمي دهد و جذابيتي ندارد..
تیر 19, 1386 at 9:17 ب.ظ
اول اینکه من هیچ درباره ی موضوع رمان نمی دانم، پس شاید نظر دادن درباره ی نام رمانی که هیچ از ماجرایش نمی دانم کار درستی نباشد ولی به نظرم سرود هم از آن اسم های زیادی دستمالی شده است.
تیر 20, 1386 at 5:36 ب.ظ
به نظر من هم بیش تر دومی به ذهن می رسه یعنی همون دست مالی و این ها. به هر حال صلاح مملکت خویش خسروان دانند.
موفق باشی!
تیر 20, 1386 at 11:18 ب.ظ
سرود حس خنکی برای من دارد. یاد چیزهای خوبی می افتم مثل کاغذهای رنگی . می خواندمش.
تیر 21, 1386 at 9:35 ق.ظ
در فارسي ـ خصوصا بعد از انقلاب ـ سرود به يک واژه رزمي و انقلابي چندشآور تبديل شده. محض رضاي خدا ـ خداي خوب ـ روي جلد کتاب را انقلابي نکنيد مگر اينکه کتاب هم راجع به هنرهاي رزمي باشد.
تیر 21, 1386 at 10:00 ق.ظ
سلام امیر مهدی نازنین . نظرات را خواندم . جز 3-4 نفر که موافق نام کتاب بودند . 23-24 نفر باقی مانده با اسم کتاب ارتباط برقرار نکردند . ( می بخشی که مجدد راجع به این پستت نظر می دهم ! خصوصا نظری که بر ضد کارت است . اما برای بهبود کارت است ) چند نفری از جمله خود من درخواست نام انگلیسی کتاب را کرده بودیم. از مضمون کتاب که اطلاعی نداریم حداقل نام انگلیسی را بگو شاید بشود کاری کرد . اگر هم توضیحی برای پشت جلد کتاب در نظر گرفته ای اینجا بگذار . شاید قرابت شیرینی با نام سرود داشته باشد . به نظرم اگر واقعا نظرات برایت مهم است . بد نیست که موارد مذکور را در نظر سنجی لحاظ کنی .
نام نویسنده . مترجم و انتشارات مهم است . اما نام کتاب هم چیزی نیست که بشود به راحتی ازآن گذشت .
من یا 4 نفر دیگر تو را میشناسیم و شاید چشم بسته هم خریداری کنیم . اما 10 نفر بقیه چه ؟
انشالله که کتابت فروش بالایی داشته باشد و بری واسه تیم ملی !!!
شاد باشی همیشه ی ایام
تیر 21, 1386 at 1:10 ب.ظ
من هم فکر میکنم «سرود» کمی حس عامهپسند القا میکند؛ کمی هم انگار همانطور که ناصر غیاثی گفت بوی جنگ و این حرفا را دارد، من هنوز پای نظرم هستم.
تیر 21, 1386 at 6:33 ب.ظ
تو این فضا سرود حال ادم را به هم میزند.
تیر 21, 1386 at 10:37 ب.ظ
به اسمش نمیاد که کتاب خیلی قشنگ باشه البته خوبی خدارو خیلی خوب ترجمه کرده بودین ولی خدایی تا حالا چند تا کتاب ترجمه کردین؟؟؟
تیر 21, 1386 at 11:21 ب.ظ
سلام .آقای حقیقت .این عنوان مرا به یاد سرودهای دسته جمعی و اجباری دوران مدرسه می اندازد. اما خوب اگر ترجمه شما باشد حتما آنرا می خوانم به عنوان یک خبرنگار و مترجم اما اگر کار مترجم ناشناسی بود شاید به همان دلیل هرگز نمی خواندمش .
تیر 22, 1386 at 2:52 ق.ظ
برای من اسم کتاب زیاد مهم نیست. اون نویسنده و یا مترجم کتابه که اهمیت داره. شاید در مورد یه نویسنده یا مترجم تازه کار، اسم کتاب برای خواننده اهمیت پیدا کنه ولی وقتی خواننده، نویسنده یا مترجم اثر رو بشناسه، دیگه اسم زیاد مهم نیست. حمل بر تملق نشه، اما جنابعالی که با ترجمه های قبلی ذهنیت خوبی در خواننده ایجاد کردید. من عاشق مترجم دردها و همنام شدم.
تیر 22, 1386 at 3:31 ب.ظ
من هم این اسم رو دوست ندارم. برای نسل من یه خورده به انقلاب مربوط می شه/ امیر مهدی حقیقت تو داری رمان می نویسی؟/دلم برات تنگ شده
تیر 22, 1386 at 7:07 ب.ظ
ورود خودم را به عرصه وبلاگ نويسي تبريك مي گويم!
تیر 23, 1386 at 2:09 ق.ظ
با سلام:
احتمالا نیاز به توضیح نیست که شهرت نویسنده و مترجم و حتی ناشر برای حرفه ای ها بسیار مهمتر از عنوان است.با این حال عنوان سرود قدرت برقراری ارتباط با خواننده را ندارد.زود تمام می شود و حس کنجکاوی را بر نمی انگیزد.
به هیچ وجه قصد فضولی ندارم ولی چند عنوان را از دیدگاه خودم بیان می کنم:”وقتی نت ها می رقصند،تا صدایش…،آوافروش،حنجره ها هم عاشق می شوند،ملائک(سلاطین) حنجره،کاخ صدا،و اما سرود…،همنفسی که همصدا شد،این یک سرود است،و…”
البته شاید هیچ یک از این عناوین با توجه به محتوا و یا از حیث امانتداری در ترجمه قابل استفاده نباشد چرا که انصافا بدون عنوان مادر و اطلاع از محتوا نمیتوان اظهار نظر کرد.برخی از عناوین هم بازاریست و شاید به دل مترجم نشیند اما مخاطب آماتور را جذب می کند.ضمنا اگر از تک کلمه با مضمون سرود می خواهی استفاده کنی به نظرم واژه “ارکست”به مراتب جذاب تر است و به قول بعضی از دوستان فضای انقلابی ایجاد نمی کند.در هر صورت امیدوارم موفق باشید.
مرداد 9, 1386 at 10:43 ب.ظ
khoob nist
مهر 27, 1386 at 2:14 ب.ظ
اين نام با طرح روي جلد مي تونه احساسات مختلفي رو ايجاد كنه ولي “سرود” به تنهايي به اشخاص و گذشته هاشون بستگي داره پس نظر سنجي در خصوص اين كلمه و بدون اطلاعات اضافي نتيجه اي نخاهد داشت.
شهریور 14, 1387 at 12:13 ق.ظ
کتاب خوبی بود
مهر 3, 1387 at 11:55 ق.ظ
جالب نیست