ترجمه و نوشته‌های امیرمهدی حقیقت

دستِ شما درد نکند. فهمیدم چی می‌خواستی بگویی. ولی برادرِ من، هنوز هم ترجمه‌های شاملو را «واقعاً» ترجمه نمی‌دانم. نه امیرجان، استاد فانی هم نمی‌تواند من را قانع کند!

ببین من تقریباً مطمئنم این متنی که از “کامران فانی” اینجا گذاشتید ،با تقریب مناسبی اصلاً ارزش
منطقی نداره.بیشتر به توجیه ناله وار صنفی شبیهه..ببین مثل اینکه یه نونوا شب میره خونه ، سر شام با زنش از فواید متنوع جوش شیرین میگه…میفهمی چی میخوام بگم؟..ببین این حرفای جناب “فانی” فقط در راستای توجیه تن لشی ِ ذهنی ِ یه مترجمه… که منجر بشه به نگاه سهل گیرانه تر
….و الا همهء ما میدونیم مترجم مسئول اثر “ترجمه شده” است
نه به خاطر اینکه خالقه بلکه چون امانت داره…مثل اینکه بهت یه نقاشی بدن تا رنگامیزیش کنی…بعد تو هر جای کار که یه کم تنگت گرفت،یا رنگ مناسبش رو پیدا نکردی،در بیای اون قسمت نقاشی رو عوض کنی یا پاک کنی (که این مدلش وحشتناکه )…

جالب بود، مخصوصا همون جمله شیشه.

موافقم، حرفی ست متین و منطقی
پروین

عبارت “شیشه شفاف و رنگی”verre transparent et verre coloré” از نظریات ژرژ مونن زبان شناس فرانسوی است. مونن cibliste است و به زبان مقصد اهمیتی زیادی می دهد.

بنظرم ترجمه مثل یک عینک شفاف با نمره درست عمل میکنه شما از عینگ انتظار ندارید که در اصل تصویر شما دخل و تصرف کنه و بهترین عینک رو انونی میدونید که کمترین دخل و تصرف رو در واقعیت داره. به عبارت دیگه کمال عینک شما و خلاقیت اون در نشون دادن ترانسپرنت بودنشه. علیرغم اینکه در ظاهر شیشه عینک رنگ خودش رو از دست میده و سعی میکنه شما نبینیدش ولی در عمل دنیاپی رو بشما نشون میده که بدون اون قبلا نمیدیم.

اشتباه نشه این اوج خلاقیت عینک که تصوایر کج و کوله ای که من قبلا میدیم رو برام اصلاح میکنه و به من بینایی میده. بهمین شکل فکر میکنم مترجم هم خلاقیت و وجود خودش رو فدای دیده شدن صاحب اثر میکنه و شاید به همین خاطر که وقتی شاهکار میکنه در تقش ترجمه در ظاهر ققط این صاحب اثر که میدرخشه ولی به واقع مترجمه که باعث این درخشش میشه.

من همیشه احساس کردم که ترحمه از نوشتتن اصل متن خیلی سختره و امیدوارم که شما ها توی کارتون موفق باشید.