تهرانیان بعید نیست شنیده باشند – بیشتر، از زبان قدیمی‌ترها (و عموما زنان، به‌خصوص مادربزرگ‌ها)- که:

پاشو خونه رو جَموَری کن مهمون داره می‌آد.

واژه جموری (جم‌وری) در اصل جمع‌آوری بوده که به مرور به این شکل تبدیل شده. چند بار پیش آمد که می‌خواستم آن را در دهان شخصیت‌های پیرزن و مادران خانه‌دار داستان‌ها بگذارم، اما دیدم نمی‌شود. «جمع‌آوری» زمخت است و جواب نمی‌دهد، ضبط محاوره‌ای کلمه هم صورت آشنایی ندارد. و موضوع این است که چیزهایی مثل نظافت و رفت و روب و تروتمیزکردن هم حق مطلب را ادا نمی‌کند. به کارگیری امثال این واژه البته تا حدی هم منافات دارد با این حکم که ضبط واژه‌ها و اصطلاحات گویش تهرانی برای بسیاری از فارسی زبانان مفهوم نیست.

نباید خود را پایبند بی قید و شرط این گونه اصول دید؛ در ترجمه گاهی باید بی‌پروا بود، اما در عین حال همه چیز را هم باید با هم سنجید و نهایتا تصمیم نهایی را گرفت.

از این دست موارد باز هم هست که اگر سراغ دارید بگویید و من هم به مرور خواهم گفت.