هر کس که برای خوشامد گفتن به دخترک به آنجا می‌آمد، ابتدا از دیدن او یکه می‌خورد و سپس غش‌غش خنده را سر می‌داد. سرانجام استلا وظیفه‌ی خود دانست که سکوت را بشکند. گفت: مواظب خودتان باشید. کسی می‌خندد که آخر سر می‌خندد.

یک مشت تمشک/ انیاتسیو سیلونه/ بهمن فرزانه

دوستی می‌گوید «کسی می‌خندد که آخر سر می‌خندد» احتمالا ترجمه لفظ به لفظ است، چنان که فرانسوی‌ها هم مثل مشابهی دارند: « Rira bien qui rira le dernier»، و مترجم بایست چیزی می‌گذاشت توی این مایه‌ها: «شاهنامه آخرش خوش است» یا حتی «جوجه را آخر پاییز می‌شمرند.»

در انگلیسی هم می‌گویند «.All’s well that ends well»

موافقید؟ چه باید کرد؟