ترجمه و نوشته‌های امیرمهدی حقیقت

آقای حقیقت عزیز ! داستان زیبایی بود .خصوصا فرم داستان!و عالی ترجمه کردید نام داستان هم زیرکانه و زیبا انتخاب کردید.

چرا اون آخرای داستان "قوم و خیش" رو اینجوری نوشتی؟ "قوم و خویش" مگر چه عیبی داره؟ بخصوص که "خیش" اون چیزی که به گاو می بندند یا به پشت ترکتور و زمین رو خیش می زنن! دلم میخواد بدونم چرا اینجوری املا کردی؟

–

صاحب بلاگ: اشتباه تایپی بوده. ممنون.

سلام جناب آقای حقیقت، چه ترجمه و چه داستان عالی بود! دستتان درد نکنه، آدم رو واقعاً با خودش می برد زیر همون طاقی های سبز!