دوستانم در نشر ماهی از دیدن دستخط عزت الله فولادوند شگفت‌زده شده‌اند. ترجمه‌ی کتابی است که بناست چاپش کنند. من خودم هنوز ندیده‌ام اما می‌گویند استاد خطی بسیار خوش دارد، تمیز می‌نویسد، روی کاغذ سفید A4 و با مداد؛ از هر طرف صفحه فاصله می‌گذارد، نوشته‌اش بدون خط خوردگی است، پانویس‌ها را پشت صفحه می‌نویسد، و از همه مهم‌تر، ترجمه‌ی جمله‌ها را یک‌راست بر کاغذ پیاده می‌کند؛ و این یعنی که چرک‌نویس - پاک‌نویس ندارد. دستنویس عبدالله کوثری از کتابی از مجموعه نویسندگان قرن بیستم فرانسه را من خود دیده‌ام. شیوه‌ی ترجمه‌ی او هم همین است، اما با خودکار. 

چند نفر قدر اینان را می‌دانند؟ و اساسا چگونه باید قدرشان را دانست؟