چنین [ترجمه] کنند بزرگان
دوستانم در نشر ماهی از دیدن دستخط عزت الله فولادوند شگفتزده شدهاند. ترجمهی کتابی است که بناست چاپش کنند. من خودم هنوز ندیدهام اما میگویند استاد خطی بسیار خوش دارد، تمیز مینویسد، روی کاغذ سفید A4 و با مداد؛ از هر طرف صفحه فاصله میگذارد، نوشتهاش بدون خط خوردگی است، پانویسها را پشت صفحه مینویسد، و از همه مهمتر، ترجمهی جملهها را یکراست بر کاغذ پیاده میکند؛ و این یعنی که چرکنویس - پاکنویس ندارد. دستنویس عبدالله کوثری از کتابی از مجموعه نویسندگان قرن بیستم فرانسه را من خود دیدهام. شیوهی ترجمهی او هم همین است، اما با خودکار.
چند نفر قدر اینان را میدانند؟ و اساسا چگونه باید قدرشان را دانست؟
۱۲/۰۲/۱۳۸۴ at ۹:۳۸ ب.ظ
” قدر ” چیه دیگه؟ تو جیب جا میشه؟؟!
۱۲/۰۳/۱۳۸۴ at ۳:۰۴ ق.ظ
قدرشون رو نمیشه شناخت. جالبه این قدر همه چرک و بد خط مینویسن که دیدن یک نوشته به این شکل کلی توجه بر انگیخته. پستت رو که میخوندم یاد دستنوشته های دکتر شهیدی افتادم درباره ی مسایل خاقانی که گاهی خوندن یک خط از آن یک ربع وقت بچه ها رو میگرفت. البته اگه تضادی نگاه کنیم زیاد هم بد نیست باید شبی باشه تا روز معنا بشه. موفق باشین.
۱۲/۰۶/۱۳۸۴ at ۹:۰۵ ب.ظ
man fekr konam oomde natije ye kaar e ke baayad aali baashe. haalaa mikhaad taraf naabeghe baashe va bedoone cherk-nevis in kaar ro bekone (yaa injoor too afvaah bendaaze ke ezzat o ehteraam esh konan) mikhaad mesl e oon nevisande he dah baar khat-khati kone taa be natije ye delkhaah berese. kollan dar sistem e tarbiati e iraan, mote’assefaane banaa bar in hast ke naabeghe-teraashi konan va be jaa ye in ke be zahmat ahamiyyat bedan be qarihe ahamiyyat midan, va ye eshkaal e kaar ham dorost hamoon jaa st.
۱۲/۱۶/۱۳۸۴ at ۹:۱۱ ب.ظ
دوست عزیز! تاریخ ثابت کرده که روزگار حق بزرگان را انگونه که شایسته اش بوده اند پرداخت نکرده که هیچ جفای فراوان نیز روا داشته.به عقیده من برای این عزیران همین بس که خود قدر خود را دانسته اند.
۰۱/۲۶/۱۳۸۵ at ۷:۵۴ ب.ظ
نشانهء تسلط ایشان بر هر دو زبان است. زنده و پایدار باشند