طرح جلد اولین شماره نیویورکر که سالهاست در سالگرد تاسیسش دوباره چاپ می‌شود.

***

دوستان چلچراغی چیزی درباره نیویورکر خواستند. نوشتم و دادم. امروز چاپ شده، در پرونده‌ای. اینجا هم می‌گذارم:

***

در 21 فوریه 1925 هارولد راس و همسرش جین گرانت -که گزارشگر تایمز بود- مجله نیویورکر را در خیابان بیست و پنجم غربی منهتن تاسیس کردند. راس می‌خواست روی دست مجلات طنز آبکی آن روزگار امریکا، بخصوص لایف ، که سابقا برایش کار می‌کرد، بلند شود و مجله‌ای طنزآمیز با مضمون و محتوای جدی و عمیق دربیاورد. همین کار را هم کرد و تا 1951 که مرد، سردبیری نیویورکر را بر عهده داشت.

این مجله هیچ وقت وجه طنز خود را از دست نداد، اما در عین حال، خیلی زود به مرجعی برای علاقمندان به ژورنالیسم حرفه‌ای و داستان "جدی" تبدیل شد. در دهه‌های بعدی داستان‌های کوتاهی از نویسندگان برجسته قرن بیستم و بیست و یکم در نیویورکر منتشر شد. نویسندگانی از جمله آن بیتی، جان آپدایک، ولادیمیر ناباکوف، آلیس مونرو، و جی دی سالینجر. می‌گویند در ستایش و نقد داستان لاتاری شرلی جکسون بیشتر از هر داستان دیگری در تاریخ نیویورکر، از خواننده‌ها نامه رسیده است. اوایل، نیویورکر هفته‌ای دو سه داستان چاپ می‌کرد اما بعد از آن به روال ثابت یک داستان در هر شماره رسید. ویژگی اصلی بخش داستان این مجله تنوع داستان‌هاست. نیویویرکر نه تنها از داستان‌نویس‌های امریکایی، بلکه از داستان نویس‌های سرزمینهای دیگر دنیا هم داستان چاپ می‌کند که بسیاری از آنها را باید اول بدهد به انگلیسی ترجمه شوند. واقعیتی را باید پذیرفت: نیویورکر بود که داستان کوتاه را به عنوان یک فرم ادبی جدی در امریکا و به تبعش در دنیا رواج داد و محبوبیت بخشید.  

مقالات و گزارش‌های نیویورکر هم کم شهرت و اعتبار ندارد. مدت کوتاهی بعد از جنگ جهانی دوم، مقاله جان هرسی به نام هیروشیما یک شماره کامل از مجله را پر کرد. بعد از حادثه 11 سپتامبر، آرت اسپیگلمن، کاریکاتوریست و طراح جلد نیویورکر به دلیل خودسانسوری سردبیران و مخالفت با طرح جلد سیاسی یکی از شماره‌ها، استعفا داد. مدتی بعد، نیویورکر سیمور هرش، خبرنگار- کارآگاه حرفه‌ ای، را استخدام کرد تا در حوزه‌های سیاسی و امنیتی گزارش‌هایی تهیه کند. او مقالات و گزارش‌های فراوانی در باب حمله امریکا به عراق نوشت و افشاگری‌اش از جنایات زندان ابوغریب و نقشه‌های پنتاگون برای حمله نظامی به ایران بازتاب جهانی داشت.

نیویورکر تا کنون 5 سردبیر داشته و در حال حاضر سالی 46 شماره منتشر می‌شود.


***

درباره جشنواره نیویورکر 


شش سال است که در نیویورک، در روزهای 23، 24 و 25 سپتامبر، جشنواره نیویورکر برگزار می‌شود. این جشنواره فرصتی است برای جلسات داستان‌خوانی نویسنده‌های برجسته، اجراهای موسیقی، جلسات گفت‌و گو با نویسنده‌ها، مناظره  و همچنین گشت و گذار در نیویورک در قالب تورهای فرهنگی.

مایکل کانینگهام ، کوفی عنان، برادران کوئن، استفن کینگ، جومپا لاهیری، ، استیو مارتین، جیمی فاکس، و ای ال دکتروف  از جمله کسانی هستند که در دو سال گذشته در این جشنواره داستان خوانده‌اند، آواز خوانده‌اند، حرف زده‌اند یا گفت و گو کرده‌اند.

نشریه نیویورک آبزرور این جشنواره را "هفته مد برای آدم‌هایی که کتاب می‌خوانند" توصیف کرده.

***

کارگاه ترجمه

“Fashion Week for people who read.” –The New York Observer

"هفته مد برای آدم‌هایی که کتاب می‌خوانند"

 به گمانم برای Fashion week  شاید معادلی بهتر از "هفته مد" هم بتوان یافت، کما اینکه برای کل جمله هم.

 نیز ممکن است کسی بگوید "کتاب" را در جمله پایانی می‌توان یا باید حذف کرد.