ترجمه و نوشته‌های امیرمهدی حقیقت

In winter say the snow-bound, "Beauty shall come with the spring leaping upon the hills."

And in the summer heat the reapers say, "We have seen her dancing with the autumn leaves, and we saw a drift of snow in her hair."

All these things have you said of beauty.

Yet in truth you spoke not of her but of needs unsatisfied,

در زمستان کسانی که در میان برف مانده‌اند می‌گویند «زیبایی با بهار جست‌و‌خیزکنان از روی تپه‌ها می‌آید.»

و در گرمای تابستان دروگران می‌گویند «ما او را دیده‌ایم که با برگ‌های پاییزی می‌رقصید و در گیسوانش مشتی برف به چشم می‌خورد.»

شما همه‌ی این چیزها را درباره زیبایی گفته‌اید،

اما به راستی نه از زیبایی بلکه از نیازهای برنیامده سخن گفته‌اید،

And beauty is not a need but an ecstasy.

It is not a mouth thirsting nor an empty hand stretched forth,

But rather a heart enflamed and a soul enchanted.

It is not the image you would see nor the song you would hear,

But rather an image you see though you close your eyes and a song you hear though you shut your ears.

But rather a garden for ever in bloom and a flock of angels for ever in flight.

 و زیبایی نیاز نیست، خوشی محض است.

نه کامی‌ست تشنه و نه دستی تهی و درازکرده،

زیبایی دلی‌ست برافروخته و روحی‌ست سرمست شده.

زیبایی نقشی نیست که بنگرید یا نوایی که بشنوید،

نقشی‌ست که با چشم بسته هم می‌بینید و نوایی‌ست که با گوش بسته هم می‌شنوید،

زیبایی باغی‌ست همیشه بهار و دسته‌ی فرشتگانی همیشه در پرواز.

People of Orphalese, beauty is life when life unveils her holy face.

But you are life and you are the veil.

ای مردمان ارفالس، زیبایی زندگی‌ست، آنگاه که پرده از رخسار پاک خود برمی‌دارد.