30 شهریور 1384
به جرات میتوان گفت در حال حاضر هیچ دانشگاه یا نهاد رسمی در ایران وجود ندارد که علاقمندان تا آن سطح زبان و ادبیات انگلیسی بیاموزند که برای ترجمه کردن کتابهایی که دریابندری ترجمه کرده است کفایت کند.
علی صلحجو/نقدی بر کتاب سی سال ترجمه، سی سال تجربه/مترجم 28
شهریور 30, 1384 at 1:11 ب.ظ
به نظر من ترجمه نیازمند ذوقی ست که به خود فرد بستگی داره و دانشگاه فقط می تونه از لحاظ کلی کمک کنه…
شهریور 31, 1384 at 12:34 ق.ظ
نقل مکان به آدرس جدید مبارک.. تازه دیدم!
شهریور 31, 1384 at 5:28 ق.ظ
اگر اینطور باشد که واقعاً جای تاسف است!
مسئلهی ترجمه بهکنار؛ موضوع مهم، اجازهی نشر و معرفی نويسندگان سرشناس غربی است. ترجمه تا به چاپ برسد و سر از پيشخوان کتابفروشیها دربياورد هفتخوان رستم را باید رد شود… اگر رد شود! مترجمها هم اغلب دنبال بازار و مد روز هستند و کاری ندارند فلان نويسنده ديگر در کشور خودش هم چندان اهميتی ندارد؛ چون بازار دارد، قصهها که هيچ، گفتوگوهایش را هم ترجمه میکنند.
خلاصه ملغمهایست جانا!
شهریور 31, 1384 at 1:38 ب.ظ
سلام.من دانشجوی مترجمی هستم.تازه با وبلاگتون اشنا شدم و از این بابت خیلی خوشحالم چون مطمئنم که خیلی می تونه برام مفید باشه.
شهریور 31, 1384 at 5:07 ب.ظ
این قضیه مسابقه آشپزی دریابندری و رفیعی رو می دونین؟ خیلی جالبه…
مهر 1, 1384 at 12:07 ق.ظ
na chie in ghazie?
مهر 1, 1384 at 9:02 ق.ظ
توی فرانسه که بودن با هم مسابقه آشپزی می ذاشتن ، می رفتن بازار خرید می کردن می اومدن غذا می پختن بعد رفقاشونو دعوت می کردن که نظر بدن… غذاهای فیلم “ماهی ها…” رو رفیعی خودش درست کرده
مهر 1, 1384 at 10:37 ب.ظ
چند سال دیگه، یه دونه “و امیرمهدی حقیقت” هم بعد از نجف دریابندری میاد
مهر 2, 1384 at 10:58 ق.ظ
اي با با اين غلط تايپي هم براي ما در د سر ساز شده
blogsky خرابه نمي شه درستش كرد به هر حال عذر خواهي مراقبول بفرماييد