يک ضرب‌المثل انگليسی می‌گويد:

 Never judge a book by it’s cover.

مال من يک‌کم با آن فرق می‌کند:

Never judge a (translated) book by it’s first page(s).

مترجم‌ها معمولا صفحه‌ی اول کتاب را نسبتا روان و خوش‌خوان درمی‌آورند چون:

الف) سرحالند؛

ب) انگيزه‌ی اوليه‌شان هنوز سرجاست؛

ج) ابتدای داستان بايد ناشر و خواننده را بگيرد تا چاپش و خريدنش تضمين شود.

منتها چند صفحه برو جلو، اگر ديدی مترجم هنوز دقت و وسواس خودش را حفظ کرده و جمله‌ها هنوز واقعا فارسی‌اند و دست‌انداز ندارند، آن وقت يک چيزی.